METAIS PESADOS


Ignacio Chamorro 17/12/2016

Qué son?

Cómo eliminalos?

Segundo recentes investigacións, o home moderno está exposto aos metais pesados nunha porcentaxe entre 500 e 1.000 veces maior que o home da era pre-industrial.
Na era industrial, comezouse a extracción de metais pesados da terra, polo que a superficie desta saturouse destes tóxicos, co cal o noso organismo encheuse deles xa que a nosa comida, a auga que bebemos e por suposto o aire que respiramos conteñen cantidades elevadas destes metais pesados.
Outra importante fonte destes tóxicos para o noso organismo son as amalgamas utilizadas polos dentistas para os empastes. Estas amalgamas metálicas están compostas por mercurio nun 50% proximadamente. Este mercurio radiactivo, en tan só 4 semanas dende que nos poñen a amalgama, xa se pode detectar no óso da mandíbula, intestinos, pulmóns e algo máis tarde chega tamén ao noso cerebro, fígado, riles,
tiroides, páncreas, pituitaria, suprarrenais e ovarios.
Desta forma, ao alcanzar a maior parte dos nosos tecidos, este mercurio radiactivo interfire negativamente en innumerables procesos metabólicos causándonos serios danos.

Cales son os metais pesados?

O grupo de metais pesados inclúe entre outros: mercurio, chumbo, cadmio, níquel e titanio (aínda que realmente estes dous últimos son metais lixeiros).
As intoxicacións lentas e paulatinas por metais pesados son máis frecuentes que as intoxicacións agudas, pero os versátiles e moi destrutivos efectos que causan na nosa saúde non se han ter en conta polos profesionais desta.

Por qué os metais pesados son tan perigosos?

En primeiro lugar dicir que os metais pesados catalizan reaccións de oxidación xa que logo estimulan a produción de radicais libres. Ademáis impiden a absorción de minerais e elementos traza, dada a súa similitude estrutural con estes, e reemplazan aos minerais esenciais como o magnesio, o zinc, o cobre, o iodo, o molibdeno ou o manganeso, co cal as consecuencias poden ser desastrosas. Un exemplo é a enfermidade de Alzheimer, que se caracteriza por un aumento dos niveis de aluminio no organismo, especialmente no cerebro. Iso resulta nunha inhibición das enzimas glucolíticas encargadas de degradar a glucosa para obter ATP. Finalmente as neuronas non reciben suficiente enerxía, diminuíndo a súa actividade e para rematar morren de fame. Este só é un exemplo entre decenas dos casos existentes de inhibicións enzimáticas. Calquera inhibición enzimática dunha ruta metabólica principal terá unhas consecuencias desastrosas.
De modo anecdótico mencionarei que nos séculos XVIII e XIX e parte do XX, a sífilis era tratada con derivados do mercurio. Esta enfermidade caracterizábase pola formación de chancros que son úlceras contaxiosas. Tales lesións, aínda que non entrañaban un perigo realmente serio, alarmaban polo seu aspecto. Descubriuse que o tratamento con sales de mercurio, tanto por vía externa como por vía interna, facía desaparecer os chancros. Con todo, malia este alivio, co paso dos anos a persoa ía enfermando gravemente e terminaba con demencia e parálisis, ao cal os médicos chamaron sífilis terciaria. Nos primeiros anos do século XX apareceu o salvarsán. Devandito medicamento contiña arsénico, que aínda que non é un metal, comparte bastantes similitudes cos metais tóxicos. Máis tarde descubriuse que as sales ercuriais e o salvarsán eran os culpables dos síntomas desenrolados nos estadíos avanzados da enfermidade e non a propia sífilis. É por iso que o Doutor Peter Python escribiu o libro titulado "A sífilis é unha enfermidade producida polos médicos". En realidade, as terribles manifestacións da chamada sífilis terciaria, como parálise, perda dentaria, demencia ou cegueira, non eran máis que secuelas derivadas de tratamentos con mercurio e compostos arsenicais.

Algunhas das enfermidades que poden deberse en gran medida á intoxicación por metais pesados son: Autismo, esquizofrenia, esclerose múltiple, Alzheimer, Parkinson, nefropatías, cancro, esterilidade, hiperactividade e déficit de atención, inmunodepresión, anemia, infeccións resistentes ao tratamento con antibióticos, enfermidades dexenerativas en xeral, problemas mentais e neurolóxicos de todo tipo e dermatose.

Cómo librarse dos metais pesados?
Antes de falar da forma en que podemos eliminar do organismo os metais pesados, debemos ter en conta o non seguir intoxicándonos con eles, co cal o primeiro que debemos facer é non estar en contacto coas dúas maiores fontes destes tóxicos que son as amalgamas dentais e a auga do grifo.
En canto ás amalgamas, debemos eliminalas canto antes e substituílas por un composite non metálico, e aínda que o noso dentista insista en que non son perigosas debemos saber que sí o son e o máis adecuado sería recomendar ao dentista que se documentara sobre o tema e a continuación buscar outro con máis coñecementos sobre a toxicidade destas amalgamas.
Doutra banda tamén deberemos evitar custe o que custe beber e cociñar con auga do grifo, xa que isto é unha fonte de cchumbo (especialmente se as tuberías do edificio son antigas), cobre (material utilizado en moitas tuberías), cadmio (utilizado para mellorar as características físicas das tuberías de pvc) e aluminio (como resultado da adición de alume á auga para eliminar a turbidez da mesma). Doutra banda a gran maioría de cloros utilizados normalmente conteñen os que eran para a Dra. Clark os 5 inmunosupresores básicos, entre eles os metais pesados.

A auga embotellada non é a opción perfecta polo seu alto contido en tóxicos, pero iso é tema dun próximo artigo. O máis adecuado para evitar os tóxicos na auga dende a nosa perspectiva é utilizar unha destiladora portátil de auga ou un sistema de filtrado por ósmosis inversa, que son os sistemas que eliminan a práctica totalidade de tóxicos do auga.

Outras fontes de metais pesados a destacar son:

    Os antiácidos (que conteñen hidróxido de aluminio).
    As cazuelas de barro e menaxe de cociña fabricado con aluminio.
    Todas as vacinas, que son unha importante fonte de mercurio debido a que conteñen timerosal, sustancia desinfectante da que o mercurio constitúe o 49% do seu peso. Polo tanto a vacinación anual contra a gripe tan recomendada ás persoas maiores, ou a vacina contra o tétanos aconsellada a traballadores que están en contacto con terra, esterco ou que están expostos a cortes por maquinaria ou apeiros de labranza, son francamente nocivas, ademáis da do papiloma, neumonía, etc.
    Os desodorizantes que conteñen aluminio, incluídas as pedras de alume que se venden en tendas de produtos naturais, pois o alume non é máis que sulfato dobre de aluminio.
    O papel de aluminio para envolver os alimentos.


Cómo eliminar os metais pesados do organismo?


A naturopatía moderna e os estudos da Dra. Clark, suxírennos o uso de suplementos naturais que nos axudan a eliminar os metais pesados acumulados no noso corpo. A continuación describiremos a acción específica de cada un dos suplementos que integran o programa Clark de eliminación de metais pesados:

    • Vitamina B6: axuda a eliminar o aluminio.
    • Vitamina C: en doses altas estimula o sistema enzimático do fígado, polo que o sangue se detoxifica e tóxicos como os metais pesados e os pesticidas son eliminados, ademáis protexe contra o elevado estrés oxidativo, derivado da intoxicación por metais pesados. 
    • Vitamina E: protexe do aluminio tóxico. Tamén evita a acumulación de chumbo no noso tecido conxuntivo e reduce a toxicidade das nosas células.
    • Calcio: niveis insuficientes de calcio facilitan a absorción de aluminio no noso corpo. Tamén reduce a absorción de chumbo no tracto dixestivo.
    • Selenio: ten un efecto protector contra o aluminio e o cadmio, ademáis de reducir a toxicidade e o dano oxidativo causado polo mercurio. 
    • Cisteína e metionina: son aminoácidos que conteñen azufre na súa estrutura química. Os metais pesados reaccionan co azufre e únicamente desta forma fanse solubles, podendo así ser eliminados por fígado e riles.
    • MSM (metil-sulfonil-metano): é unha forma orgánica de azufre. Representa unha fonte de azufre quelante de metais pesados que lles fai solubles. O MSM traballa principalmente a nivel extracelular.
    • Acedo alfa lipoico: tamén coñecido como acedo tióctico. É un ácido graso saturado que contén na súa estrutura 2 átomos de azufre. Ten un efecto quelante como o MSM pero é unha molécula liposoluble que ten acceso a case todos os tecidos do corpo e traballa tamén a nivel celular.



      Si desexa saber como se realiza o protocolo Clark de detoxificación de metais pesados pinche en: 

http://terapiaclark.info/programa-detoxificacion-metais-pesados/