MILFOLLAS (Achillea millefolium L)

 

A Milfillas é unha planta medicinal indispensable para a nosa saúde. É certo que axuda contra moitas enfermidades graves, pero en primeiro lugar é unha herba para a muller, e non podo máis que recomendarlla. O pai Kneipp dis nos seus escritos: "As mulleres evitaríanse moitos inconvenientes, se tomasen de vez en canto Milfollas". Que se trate dunha rapaza propensa a menstruacións irregulares ou dunha muller en plena menopausa ou que superase esta fase, para todas, novos ou maiores, é importante beber en ocasións unha cunca de infusión de Milenrama.

Familia: compuestas

 


 

DESCIPCIÓN

A milfollas é unha planta herbácea perenne, de talos ergueitos, peludos e rematados en corimbos ou panículas moi apertadas de pequenos capítulos de flores, entre brancas e rosáceas. Pode alcanzar unha altura de 1,5 metros.

Abunda tanto en Europa coma en Asia.

Pódesea encontrar nos lindes dos bosques, campos e pradarías, en noiros, outeiros e ribazos, ao bordo de ríos e camiños, e en xeral en lugares pouco secos, e ata altitudes próximas aos 1500 metros.

Ten un sabor amargo e astrinxente, algo salgado. As súas flores son de cor branco-agrisado, ás veces lilas ou tirando rosadas. Dependen un olor moi parecido ao da macela.

 


 

RECOLECCIÓN

A milfollas florece xeralmente en verán, que é a época en que se poden recoller os talos non lignificados, ou as flores, que son as partes utilizadas para aplicacións medicinais. As flores hai que recollelas a man e deixando a cada unha un pequeno anaco de talo (é suficiente 1 cm.). O secado farase nunha zona fresca e ventilada na que non deberán superarse os 35º C. Unha vez secas conservaranse nun lugar seco e escuro.

 


 

PROPIEDADES TERAPEUTICAS

É unha planta medicinal coñecida dende antigo, e coñecíalla co nome de planta das heridasou de os soldados, debido á gran popularidade de que gozou para curar as feridas e deter, motivo polo que os soldados a levaban nas súas mochilas.

A milfollas contén un aceite esencial azulado, o oleum millefolii, que se obtén por destilación das flores secas. Tamén contén alcaloides, taninos,aquileína, ivaína (un principio amargo) e outras substancias. As substancias activas teñen utilidades hemostáticas en caso de hemorraxias, contra as dores menstruais, no tratamento interno dos trastornos gástricos e a diarrea, e nos espasmos das vías dixestivas grazas á súa acción antiespasmódica; o seu principio amargo é tónico e dixestivo. Tamén é desinfectante, astrixente e útil nas tratamentos externos tanto de varices coma de hemorroides.

Precaución: > milfollas no debe tomarse en grandes dosis ni durante un largo periodo de tiempo.

 


 

RECEITAS

Infusión para uso interno

Infusión de una cucharada de flores secas, en una taza de agua, que se hierve y deja reposar unos 15 minutos. Se filtra y se consume antes de la comida (efecto aperitivo) o después para utilizarla para los dolores mmenstruales o como hemostático interno.

Infusión para uso externo

Se añade un manojo de flores en un litro de agua y se deja hervir 15 minutos. Se usará para lavar heridas, en gárgaras, para aseos ginecológicos, erupciones, eczemas, manos agrietadas.