ESPLIEGO (Lavándula Latifolia Medicus)

 

As flores da lavanda teñen propiedades curativas en afeccións de garganta, tales como irritacións; é sedante e útil en neuralxias. As partes activas teñen sobre todo aplicacións externas, en baños, compresas e desinfección de chagas e feridas. É útil nos primeiros síntomas dos procesos gripais.

Familia de las labiadas.

 


 

CULTIVO

Abunda na zona mediterránea onde prospera en terreos secos, soleados e de natureza calcárea. Posúe unha raíz grosa duns 40 cm de longitudSe cultiva dende o nivel do mar ata os 1600 metres, aínda que abunda máis entre os 700 e os 1.500 m.. Prefire as abas orientadas ao sur. Chega a alcanzar ata 1,5 m. de altura. As súas follas son de cor verde agrisada e as súas flores forman espigas moi parecidas ás da lavanda pero máis compactas. Florece en verán con abundante flores de cor lila e aroma intenso.

 


 

REPRODUCIÓN

Pódese multiplicar por semente, por gallo ou por división.

1. a reprodución por sementes non é moi aconsellable dado o seu baixo poder xerminativo, que se podería incrementar notablemente somerxendo as sementes en auga osixenada comercial (ao 30%) durante 24 horas para posteriormente lavalas e deixándoas secar unhas horas á temperatura ambiente. As plantas así obtidas non son clons das nais debido á polinización cruzada con outros exemplares.

2. A reprodución por gallo faise en inverno cortando ramas novas (de plantas adultas) ás que se elimina o escapo floral antes colocalas no viveiro e regalas convenientemente.

3. A reprodución por división de pés, que tamén se realiza en inverno, dá moi bos resultados.

 


 

PROBLEMAS

Como planta silvestre presenta gran resistencia ás pragas aínda que esporadicamente os brotes novos poden sufrir ataques de pulgón. Tamén as súas raíces poden sufrir ataques de fungos que poden ser previdos mediante unha boa drenaxe e insolación. en caso de ataque por fungos é conveniente arrancar as plantas afectadas e queimalas, non volvendo plantalas nel mesmo sitio ata pasados tres anos.

 


 

USOS MEDICIONALES

Os numerosos principios activos desta planta, entre os que destacan o linalol, o cingue te e o alcanfor confírenlle aos seus aceites esenciais propiedades medicinais moi interesantes.

As súas flores, consumidas en tisanas, teñen efectos sedante, antirreumático, dixestivo, tónico, diurético, antiséptico, antiespasmódico, e para combater cólicos e flatos e indixestións.

As flores de lavanda colocadas debaixo da almofada, reláxannos, axudándonos a durmir mellor.

En infusión, ou o seu aceite esencial, aplicado sobre as feridas, desinféctaas e axuda na cicatrización.

 


 

RECOLECCIÓN

Cando a espiga floral presenta as flores da metade superior abertas e as do terzo inferior secándose, córtanse as flores por enriba das follas, para non perder calidade dos aceites esenciais e afectar o parvos posible á planta.

 


 

PODA

Ao rematar de florecer, a finais do verán, convén facer unha poda forte, duns 20 cm. para que a planta manteña o seu bo aspecto. En plantas novas en conveniente realizar un despunte dos botóns florais para estimular o crecemento do arbusto.