CAPUCHINA (Tropaeolum majus)

 

A capuchina é unha planta que posúe excelentes propiedades como antibiótico, bálsamo, expectorante, aperitivo e herba anti-escorbútica. Vale destacar que a capuchina, polo demais, é unha excelente planta para deter a caída do cabelo (alopecia).

Familia: tropealaceae.

Situación: soleada, aínda que soporta a semisombra (o exceso de sombra inhibe a floración). Soporta ben o frío.

 


 

CULTIVO

Proveniente de América a capuchina é unha herbácea anual e perenne, a miúdo rubideira ou rastreira. Ten unha ampla época de floración que se estende de primavera a outono, sendo mais abundante no verán. É unha planta á que hai que deixarlle espazo xa que ao desenvolverse como rastreira pode invadir a outras plantas. No noso horto actúa como ahuyentadora de insectos, protexendo ás demais plantas.

Gústanlle os chans lixeiros, frescos e profundos, pero non os encharcados.

Reprodúcese doadamente por sementes, por gallos ou por división da planta, debendo situala baixo árbores ou preto de plantas ás cales deba protexer dos insectos.

En épocas de calor convén regala lixeiramente.

Atácana algúns pulgóns e abrigo as eirugas da bolboreta do col.

Tanto as súas follas coma as flores poden engadirse ás ensaladas ás que dá un lixeiro toque picante parecido ao da pementa.

 


 

APLICACIÓNS MEDICINALES

Adóitase utilizar para afeccións respiratorias, como bronquite, catarros, enfisemas ou asma. Externamente úsase contra a seborrea, eccemas do coiro cabeludo e dermatomicosis.

Por vía oral adóitase consumir en infusión ao 3%, durante 10 minutos, e tomando 2-3 cuncas ao día.

Externamente pódese usar un extracto fluído, diluído lixeiramente con alcohol, e aplicándoo cunha masaxe sobre o coiro cabeludo.