BORRAXE (Borrago officinalis)

 

A borraxe é unha planta humilde e pouco coñecida, oriúnda da Europa mediterránea. Esta planta crece silvestre en moitos lugares de terras fértiles e húmidas, nos bordos das estradas, nas abas das montañas... e recoñécese con facilidade polos pelillos que cobren os seus talos e as súas follas, así como polas flores de cor azul, rosada ou branca que forma a planta.



CARACTERÍSTICAS

Familia: boragináceas.
Situación: pleno sol, semisombra ou sombra.
Marco de plantación: 25 x 40 cm

 


 

UTILIZACIÓN ALIMENTARIA

Desta planta adoitan consumirse tanto as follas coma as flores, toradas, coma ingredientes de ensaladas. As follas tamén se poden consumir en sopas ou cocidas, tendo un sabor similar ao das espinacas.
É unha verdura con moitas vitaminas, especialmente carotenos, que son necesarios para manter os ósos sans e a pel.
A presenza de mucilaxes axudan a previr o estrinximento e a baixar o nivel de colesterol no sangue.
Ten gran cantidade de ferro (o dobre que as espinacas).

 


 

PROPIEDADES MEDICINALES

As flores en infusión son sudoríficas. É interesante para combater enfermidades do peito, como tose, anxinas, bronquite..... É moi rica en vitamina C, calcio, magnesio, fósforo, potasio, ferro e cobalto (as flores). Ademais contén fibra, taninos, mucilaxe e alcaloides.
É un magnífico diurético para eliminar toxinas e ademais contén outeiro, que forma parte do complexo da vitamina B, e é imprescindible para o metabolismo das graxas. Tomar unha cunca, despois de cada comida, dunha infusión preparada con 15 gramos de follas secas, durante 30 minutos.
Contra a inflamación de próstata pódese tomar unha decocción dun puñado de follas nun litro de auga durante dez minutos. Beber dúas cuncas ao día.
Unha infusión dunha cullerada de follas secas para un vaso de auga é bo remedio contra oestrés.
É boa para problemas de piel (furúnculos, grans, herpes...) debido á presenza de ácido nicotínico, ou niacida. Facer cataplasmas coa infusión preparada cun puñado de follas secas por litro de auga.

 


 

CULTIVO

Non presenta ningunha dificultade. Pódese deixar que algunhas plantas solten as sementes e ela mesma vaise repoñendo, como asilvestrada.